ژول رنار
پ.ن : ژول رنار ( Jules Renard ) : ۱۸۶۴ تا ۱۹۱۰ میلادی . نمایش نامه نویس و داستان نویس فرانسوی که در 1907 به عضویت آکادمی گنکور در آمد .
ایوی بیکر پریست
ارسطو می گوید : برای زنده بودن انسان باید یا حیوان باشد یا خدا . اما وضعیت دیگری هم وجود دارد : انسان باید هر دو باشد یک فیلسوف .
نیچه ، دجال
هنری میلر ، شیطان در بهشت
پ.ن : هنری میلر ( Henry Miller ) ۱۸۹۱ تا ۱۹۸۰ میلادی . نویسنده ستیزه جوی امریکایی .
نیچه ، چنین گفت زرتشت
پ.ن : فریدریش نیچه ( Friedrich Nietzsche ) : ۱۸۴۴ تا ۱۹۰۰ میلادی . فیلسوف و متفکر بزرگ آلمانی که معتقد به اصالت اراده و اصالت قدرت بود . وی یکی از تاثیر گذارترین فیلسوفان متاخر است .
انسان در دنیای خاکی ، موجودی است دو بعدی : متشکل از جسم و روح . جسم بیولوژیکی جایگاهی (قالبی) است موقتی برای روح ملکوتی * و در عین حال مکملی است ضروری برای سیر کمال معنوی « خود » ۱ ، یا ارگانیزم روحی - روانی . انسان ، در اساس ، از روح ملکوتی تشکیل می شود که موجد هویت واقعی فرد است : و هموست که پس از مرگ جسم ، باقی می ماند . پس می توان گفت انسان اساسا یک « موجود معنوی » ، یا یک ارگانیزم روحی - روانی است در قالب جسم .
اما خود * یا ارگانیزم معنوی انسان ، موجودی انتزاعی و بدون هویت نیست ، بلکه موجودی است « مادی » ۲ ، ولی بی نهایت لطیف که معمولا اندام های حسی جسمانی قابلیت درک آن را ندارند . این موجود ، منشا خود آگاهی ، ادراکات ، احساسات و استعداد هایی است که از ویژگی های انسان محسوب می شود . « خود » ، دارای استعداد رشد و تحول به سوی پختگی ( کمال ) است و هرگاه این استعداد ، به طور کامل ، به فعل در آید ، انسان به غایت رشد روحی خود ، یعنی کمال رسیده است .
به طور خلاصه ، اصل وجود انسان یا « خود » اساسا یک ارگانیزم روحی - روانی است که موقتا در یک جسم بیولوژیکی سکنا گزیده است . آنچه به انسان هویت می بخشد ، در او ایجاد فکر می کند ، باعث می شود احساس کند که هست و پس از مرگ هم باقی می ماند ، همین ارگانیزم روحی - روانی یا « خود » است .
راه کمال فصل اول ص ۲۳
پ.ن :
۱. خود (Self) : از ترکیب روح ملکوتی و روح بشری ، واحدی به وجود می آید به نام « خود » .
۲. یکی از دلایلی که ارگانیزم روحی - روانی انسان را موجودی « مادی » ولی بی نهایت لطیف در نظر می گیریم این است که مانند هر موجودی مادی دیگر محکوم قوانین علییت است . در این مورد رجوع شود به کتاب معنویت یک علم است نوشته دکتر بهرام الهی .
* روح ملکوتی ( Celestial Soul ) : روحی با منشا آسمانی ( ملکوتی ) که به زمین نزول می کند تا به روح بشری بیوندد و « خود » یا ارگانیزم معنوی ( روحی - روانی ) انسان را تشکیل دهد . روح ملکوتی انسان حامل ذره الهی ست و هموست که به او قوه ی کسب صفات خدایی را می بخشد . این روح همچنین منشا عقل ، اراده ، وجدان اخلاقی و نفس شائقه است .
امانوئل كانت
خدا آن اوضاع و احوال و سرنوشتی را که در قومی وجود دارد هرگز عوض نمیکند مگر آنکه خود آن قوم آنچه را که مربوط به خودشان است یعنی مربوط به روح ، فکر ، اندیشه ، اخلاق ، اعمال خودشان را عوض کنند .
پ.ن : تا خود نخواهیم هیچ چیزی تغییر نخواهد کرد .
شما تا چیزی یا حالتی را احساس نکنید منطق نمی تواند پاسخی بدهد ...
رضا آموزگار
نفس کشتن یا نفس را ضعیف کردن هنر نیست ، هنر آن است که به نیروی اراده چنان بر نفست مسلط شوی تا هر چیز که در شان روحت نیست طبعا نخواهی ...
نور علی الهی
