ادامه از قبل ...

غالبا وقتی مردم درک راز بزرگ را شروع می کنند ، از تمام افکار منفی خود وحشت زده می شوند . درک این مطلب امری ضروری است که از لحاظ علمی ثابت شده است فکر مثبت به مراتب قدرتمند تر از فکر منفی است . این مساله در همین جا باعث رفع نگرانی می شود .

در واقع به وجود آمدن موردی منفی در زندگی تو ، مستلزم افکار منفی زیاد و فکر منفی مداوم است . به هر حال ، اگر مدت زمانی طولانی روی افکار منفی سماجت کنی ، سر و کله ی آنها در زندگی تو پیدا می شود . اگر بابت داشتن افکار منفی نگران باشی ، نگرانی بیشتری در مورد افکار منفی ات جذب می کنی و در عین حال مقدار آنها چندین و چند برابر می شود . از همین حالا تصمیم بگیر که راجع به افکار خوب فکر کنی . در ضمن به کائنات اعلام کن که تمام افکار خوب تو قدرتمند است و هر نوع افکار منفی ضعیف .

مایکل برنارد بک ویث

ادامه دارد ...

چشمان دلم در میان خاطره ها به جستجوی توست ...

گفتی برایم :

" ابرها و خورشیدی که غروب می کند

کوه می شوم

دخترکی از رویم می پرد ... *"

من نیز برایت می گویم :

" آسمان شب و ستاره هایی درخشان

رودی میشوم زیر نور مهتاب

سواری بر قایق در حال گذر ، تو را جستجو میکند  ... "

پ.ن *: شعر از فریبا عرب نیا

اوستایی

زبان اوستایی که در ایرانویج ، سرزمینی از نواحی شرق ایران (احتمالا خوارزم ، یا مرو و یا بلخ ) ، بدان سخن می گفته اند زبانی است که کتاب دینی زردشتیان ، اوستا ، بدان نوشته شده است . قدیم ترین آثار این زبان احتمالا متعلق به زمانی میان سده هشتم تا دهم پیش از میلاد است . از این زبان جز کتاب اوستا و آثار وابسته به آن هیچ اثر دیگری در دست نیست . بررسی های زبان شناسانی و سنجش زبان اوستایی با فارسی باستان و نیز سنجش این زبان با زبان های شرقی ایران در دوره میانه ، نشان می دهد که زبان اوستایی به شرق ایران تعلق داشته است .

سلسله کوی ( یا کی و جمع آن به زبان پهلوی : کیان ) ، که در اصل از سیستان برخاسته بودند ، در حدود سده دهم قبل از میلاد بر ایرانویج فرمان می راندند و آخرین کوی ، وشتاسپه ( = گشتاسب ) نام داشت که در کتاب اوستا به او اشاره شده است و زردشت او را به دین خود گروانید .

واژه اوستا صورت فارسی واژه فارسی میانه ی ابستاگ با معانی احتمالی ((فرمان و دستور)) است و نام اصلی این زبان و یا حتی واژه اوستا در متن های اوستایی نیامده است .

زبان باستانی ایرانویج ، زبان اوستایی ، در سده سوم میلادی زبانی فراموش شده و متروک بود و فقط موبدان زردشتی آن را به مثابه زبان مقدس وحی در سرودها و نیایش های دینی ، که قرن ها سینه به سینه حفظ شده بود ، به کار می برند . در دوره ساسانیان (224 – 651 م) ، و پس از رسمیت یافتن دین زردشتی ، این مجموعه متن های مذهبی به زبان اوستایی گرد آوری و تدوین گشت و با خطی مخصوص با نام ((دین دبیری)) = خط دینی ، که به همین منظور از روی خط فارسی میانه کتابی و خط پهلوی زبوری ابداع شده بود ، با تلفظ موبدان اواخر دوره ساسانی ثبت گردید . تاریخ نگارش اوستا به خط کنونی را تاریخی میان سده چهارم تا ششم میلادی می توان دانست . خط ((دین دبیری)) که تنها برای ثبت این نوشته های دینی ساخته شده است ، با 53 نشانه الفبایی از راست به چپ نوشته می شود . این خط یکی از دقیق ترین و مناسب ترین خط های جهان برای ثبت مصوت های یک زبان است . در این خط هر واژه با نقطه ای از واژه پس از خود جدا می شود .

اوستای امروزی ، کتاب مقدس زردشتیان ، که به صورت دست نوشته و به تاریخی از سال 637 یزدگردی (1268 یا 1278 م) به بعد استنساخ شده است تنها حدود یک چهارم کتاب اوستای دوره ساسانی است و این مطلب از سنجش آن با خلاصه اوستای دوران ساسانی به زبان پهلوی – مندرج در کتاب هشتم دینکرد (ادبیات فارسی میانه) آشکار می شود .

اوستای مکتوب روزگار ساسانیان به موجب آنچه از کتاب دینکرد بر می آید به صورت سه کتاب بزرگ تدوین شده بود که هر یک شامل هفت بخش بزرگ یا به اصطلاح پهلوی نسک (= باب) بود و هر یک از نسک ها نیز به فصل ها و اجزای کوچک تری تقسیم می شد . این اوستای بیست و یک نسکی تالیف عظیمی بود ، دربردارنده مطالبی درباره همه دانش ها ، درباره پیدایش جهان و رستاخیز ، نجوم و پزشکی ، زندگی پیامبر و تاریخ انسان ، حماسه ها و اسطوره های کهن و مجموعه ای از دانستنی های گوناگون .

همه اوستا از نظر زبان یکدست نیست . این تفاوت زبانی را می توان ناشی از اختلاف گویشی یا قدمت بیشتر بعضی از بخش ها دانست . متن های اوستایی را می توان بر اساس قدمت زبانی و ویژگی های دستوری و زبان شناسانه و نیز از دیدگاه آموزه های بنیادی و محتوای مذهبی به دو دسته 1. اوستای گاهانی و 2. اوستای متاخر بخش کرد . از سوی دیگر اوستای موجود را به پنج بخش یسن ها ، ویسپرد ، وندیداد ، یشت ها و خرده اوستا تقسیم می کنند .

پ.ن : دلم برای یکی از دوستان وبلاگ نویس خوبمون تنگ شده ... فریبای نازنین امیدوارم هر جا که هستی شاد و پاینده باشی ... دلمان برای هایکوهایت تنگ شده ...